The London School of Jewish Song - L'shanah Haba'ah B'Yerushalayim - 1978

 درد را که بنویسی تیغش کُند می‌شود؛ انگار زهرش را کشیده‌ای، ریخته‌ای در جامِ کلمات و سپرده‌ای به آنکه می‌خواندش، آنکه می‌فهمد و می‌داندش. دردها دست به دست می‌شوند، سینه به سینه می‌گردند و غریبه‌هایی را آشنایت می‌کنند که با هیچ نَسَب و سببی ربطی به تو نداشته‌اند. دردها شاید بهترین بهانه‌ی دوستی‌ها باشند. اگر می‌شد همه‌شان را نوشت، دریا دریا دوست از راه می‌رسید.