وقتی بناشد ملتی جدی با دشمن روبرو نشود تاآخرین نفس نجنگد بعد مغلوب دشمن شود سر سختی و مخالفت نکند بلکه تسلیم اسکندر شود و آداب یونانی بپذیرد اعراب که آمدند در زبان عربی کاسه گرمتر ازآش شده و صرف و نحو بنویسد یا کمر خدمت بر خلفای عباسی بسته دستگاهشان را به جلال و جبروت ساسانی برساند ملتی که در مدح سلاطین ترک چون سلطان محمود غزنوی آبدارترین قصائد را بگوید! غلام حلقه به گوش چنگیز و تیمور و خدمتگزار و وزیر فرزندانش گردد! یعنی هر زمان به رنگ تازه وارد در آمده به هر کس و ناکسی تعظیم و خدمت کند ، دلیلی ندارد که نقش و نام چنین مردمی از صفحه روزگار برداشته نشود …..