عکس دقیقترین اثریست که نشان از زندگی دارد. چیزی را که عکس ثبت میکند، یک لحظه است. چیزی که در تصاویرِ متحرک روی هم میلغزند و گم میشوند، در صداهای ضبطشده در پژواک یکدیگر محو میشوند، در نقاشی بدل و در نوشتن ناقص میشوند، در خاطرهها هم به مرور رنگ میبازند، اما در عکس جاودانه میشوند. عکس یک لحظه را با تمامِ مولفههایش، مستقل از هرآنچه قبل و بعدش بوده، ثبت میکند. عکس کاملترین ردپایِ لحظههاست... مگر چقدر میشود یک نگاه را در حافظه نگاه داشت. آدمی گاه، از به یاد آوردنِ چهرهی عزیزاناش هم عاجز میشود، چه رسد به نگاهشان. عکس به آن نگاهِ عزیز تداوم میدهد، همیشگیاش میکند. با اینهمه، عکس خصلتی مالیخولیایی دارد؛ اگر عکسها نبودند شاید میشد نبودنِ کسانی را که رفتهاند باور کرد، آدمها در عکس برای همیشه زندهاند.
The London School of Jewish Song - L'shanah Haba'ah B'Yerushalayim - 1978
نظرات
ارسال یک نظر