مردم ما از تجربۀ علم و صنعت بی بهره بودند و هنوز در عوالم قرون وسطایی بسر می بردند.هنوز معیارهای مذهبی و آرمانهای ایده آلیستی داشتند و بیش از فلسفه با شریعت آشنایی داشتند. مردمی که از مدرنیسم هراس داشتند و ماشینیزم را خطری برای از دست دادن آرامش قرون وسطایی خود می‌دانستند! مدرنیته را تهاجم فرهنگی میشماردند و تحولات عصر مدرن را جنگ میان مسیحیت با اسلام می پنداشتند. مظاهر آزادی در غرب را از جمله آزادی زنان را فساد اخلاقی برآورد کردند و از پیشرفت علم و صنعت بیم داشتند. آنها خواستار باز گشت به گذشته بودند و طبقات تحصیلکرده هم پاره‌ای لنینیسم،استالینیسم، چگوارائیسم،مائوئیسم و سوسیالیسم چریکی را بر مدرنیسم ترجیح می دادند و فکر می کردند سرمایه داری عامل فساد است.