کمونیسم خبیث

 فقر اقتصادی آدمی را پَست می‌کند . وادارش میکند که به سیستم مالیات دهنده و گیرنده تعظیم کند . برای کمترین دست‌مزد کار کند و راضی باشد و همین روابط را هم در محیط کار تحمل کند اما همیشه کورسوی امیدی هست که این وضعیت تمام شود . فقر فرهنگی اما بد تر است فردی که از نظر روانی فقیر است و قدرت تحمل ناخوشی های زندگی را ندارد و فکر میکند تمام پولدار های زمین و زمان و تمام کارخانه های بزرگ به او بدهکارند ، حتی وقتی کارفرما میشود ارامش ندارد و ارامش را از کارگرانش هم سلب میکند . دنیا برای اموختن این حرف ها به استالین کثیف بدهکار است . اتحاد جماهیر شوروی با کثافتی که در ان غوطه ور بود به دنیا اموخت که چگونه از مرداب فرار کنند . نسبت نزدیکی ادم ها و اتحاد جماهیر شوروی روابط مارا با انها میتواند تنظیم کند . فقر فرهنگی و ورشکستگی روانی برای دوستداران ان اتحاد خبیث همیشگی است . انها هرگز ارامش ندارند و بی صبرانه نابودی دنیا را انتظار میکشند . غافل از اینکه این دنیا بیش از 4 میلیارد سال دوام داشته و خواهد داشت ، دنیا فقط به حماقت استالین میخندد . دنیابه حماقت لنین هم میخندد . و به پیش میرود زندگی با روزنه ای کوچک به سوی امید . به سوی جایی که ادم نه تنها از پولش بلکه از روانش هم مالیات نپردازد . نگران چگونگی حرف زدنش نباشد . قانون ازادیانسان ها را تامین کند و به اختیار انها برای اموالشان احترام بگذارد . مقداری از این راه رفته شده است منتها دست انداز های تاریخی کمونیسم هنوز ادامه دارند . امروز به انارشیسم اخلاقی و دفاع از هر کسی که با سیستم زندگی دیگران مشکل دارد میپردازد اما غافل است از اینکه همین انارشیسم از ورای وجود نظم طبیعی برخواسته است . و در همان هم نابود خواهد شد . امروز میشود گفت که شبحی پلید به نام کمونیسم دوباره در اکادمی ها و احزاب و اصتاف در حال نزج گرفتن است از ان رو پلید که نه تنها مالیات جیبمان بلکه سهم روح و روانمان را هم میخواهد .